Dijital Ürünleri Önermek İçin Seçenekler

Yayımcılar, TV işletmeleri ve yayımlanmış içerik, müzik ya da video gibi farklı dijital ürünleri önerebilen diğer medya araçları sahiplerinin farklı fiyat noktalarında bir dizi ürün satın almalarını önerebilme gibi bir esnekliği bulunuyor. Bunlara şunlar da dahildir:

Abonelik: Bu geleneksel yayımcı gelir modelidir ancak abonelik -örneğin üç ay, on iki ay ya da iki yıl gibi- farklı zaman dilimleri için farklı fiyat noktalarında abonelik teklif edilebilir.

İzlediğin kadar öde: Abonelik hizmetinden görece daha yüksek fiyatta tek bir yükleme için ya da görüntüleme için olan ücret – örneğin iTunes’daki müzik ürünleri – Müşteriler, bir mobil işletmenin “kullandığın kadar öde” modeline benzer bir yönde, sürekli yükleme yapmanın tadını çıkarabilir. Örneğin seyahat yayımcısı Lonely Planet, müşterilerine tam baskılı rehberin fiyatının daha azına bir tanıtım yüklemesine olanak veriyor.

Paket satış: Farklı kanallar veya içerik, bireysel ürün olarak ya da izledikçe ödeye kıyasla daha düşük bir fiyattaki paketleme olarak sunulabilir.

Reklam destekli içerik: Burada doğrudan belirlenmiş fiyat bulunmaz. Bunun yerine yayımcının esas gelir kaynağı site üzerindeki reklamlar, sabit bir sponsorluk anlaşması ya da “tıklama başına maliyet”i temsil eden TBM’dir. Google’ın gelirinin yaklaşık üçte birini oluşturan Google Adsense gibi bir arama ve bilgisayar ağı yayımcılığını kullanırken daha geneldir. Diğer seçenekler üçüncü taraf sitelerindeki satışlardan elde edilen ortaklaşa gelir ya da abone listesine ulaşım sağlamaktadır.

Ürünlerin dijitalleşmesi bazı endüstrilere fırsatlar, bazılarına ise tehlikeler sunmaktadır. Gazeteler, internetin çok daha geniş kapsamlı bir etkisinin olduğu bir endüstri örneğidir. Birçok yaygın nitelikteki gazete, okur sayısını korumak için şu sıralar abone temelli iş modellerini başarıyla kullanmaktadır.